Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Theo in Ethiopië

Theo in Ethiopië

20/4/2009 - Een week op reis

Dag lezers,

 

Zoals gezegd stond de afgelopen week in het teken van de reis naar het Zuiden van Ethiopie, weer geheel met de auto. De eerste halte was Arba Minch, gelegen aan het natuurpark Nechisar. Hier leven veel Zebra's, apen en antilopes, maar ook leeuwen en jachtluipaarden. Gelukkig zijn we die laatste twee niet tegengekomen, maar de anderen wel. Ik heb ook een schildpad gevonden. Het is trouwens ook erg fijn dat Ethiopie geen Kenia is...we hoefden het hele park alleen maar te delen met de dieren. Geen andere touristen te zien.

 

 

 

De dag erna gingen we dieper naar het Zuiden, richting Jinka, dat vrij dichtbij de Keniaanse grens ligt. Zie http://en.wikipedia.org/wiki/Southern_Nations,_Nationalities,_and_Peoples_Region. Hier wonen stammen die tot de tijd van Haile Selassie niet eens van het bestaan van Ethiopie wisten, en nu nog steeds erg traditioneel leven, en dat is vooral van buiten te zien. De mannen dragen overal kralel (geel, blauw en rood) en de vrouwen doen dat ook, maar smeren hun haar in met boter, en sommigen dragen een geitenvel als t-shirt. Dit verschilt overigens wel per volk. Op deze dag was er een markt in Keya Afar, zodat verschillende volkeren tegelijk op een plek zijn om te handelen, maar vooral om contacten te onderhouden en jongens gaan op meidenjacht en andersom. Dit was een erg grappig gezicht. De sfeer was ook erg gemoedelijk en touristen werden gewoon met rust gelaten, iets dat niet overal het geval is.

 

Ik heb ook een geitenvel gekocht en toen ik hem aantrok voelde ik regelmatig een hand trekken aan dat ding omdat ze er allemaal aan wilden zitten. Een mooi vel, vonden ze het.

 

We kwamen die namiddag aan in Jinka, waar eigenlijk niet zo veel te doen is, maar het is de een stadje met voorzieningen en hotels, voor touristen die naar wildparken gaan, of bij het Mursi-volk willen kijken. De volgende dag gingen we eerst naar het Mago-park, maar hier zagen we bijna geen wilde dieren, en de reden werd aan het eind van de rit duidelijk: een hele club Mursi-jagers was bezig om hun avondmaal te schieten. Toen dit park beschermd was zat het vol met olifanten, zwijnen, zebra's, giraffes etc, maar die zijn allemaal schuchter geworden sinds de jacht weer is opengesteld. Ontzettend zonde, en volgens mij ook oerdom. Het is een park zonder enige charme. Daarna reden we door naar een Mursi-dorp, en dat was helemaal schrikken. Ik verwachtte, net als in Keya Afar, een dorp dat bezig is met zijn dagelijks leven, en omdat er geen markt was, dacht ik dat de boeren aan het ploegen zouden zijn, de kinderen meehielpen of aan het spelen waren, en de vrouwen aan het koken waren. Dit is wat je eigenlijk in heel Ethiopie ziet. Maar ik stuitte op een dorp waarvan de inwoners van tourist naar tourist leven, bedelen om geld en, zo hoorde ik later, in de middag zetten ze het op een zuipen van het bij elkaar gebedelde geld. Je moet ze 's middags ook niet bezoeken want dan kun je snel ruzie krijgen. De Mursi hebben de traditie van brandmerken, het beschilderen van het lichaam en veel piercings, maar het opvallendste is de traditie dat jonge vrouwen een gat onder de onderlip maken en het uitrekken om er een steeds grotere kleischijf in te doen. Hiervoor moeten wel eerste twee tanden uit de onderkaak getrokken worden. Ik vind het niet meer dan verminking, want er is niets moois aan. Het gebedel zie je trouwens hier in de hele regio rond Jinka. Je ziet nog restanten van een trots volk, maar de opgeheven handen laten alleen maar treurigheid zien. Tourisme zonder enige restricties of begeleiding kan erg veel kapot maken.

 

De volgende dag reden we terug naar de hoofdstad via Konso en Yirgalem. We overnachtten in een provinciestadje (Yirge Cheffe of iets dergelijks) en reden door naar het meer Langano, waar we gisterenmiddag en vanmorgen hebben uitgerust van de lange rit. Lekker zwemmen, goed eten, beetje tafeltennissen en verder niet zo veel.

 

Nu heb ik nog drie volle dagen in Addis, om nog wat rond te slenteren.

 

Nog wat foto's dan maar.

 

Deze Mursi-jongen had nog nooit een bril gezien en probeert het uit. Hij snapte het ook niet helemaal, want hier leert men gewoon leven met bijziendheid. Uitleggen heeft weinig zin, maar een lol dat 'ie had.

 

Gevonden voorwerpen in het Mago-park.

 

 

Beschildering op een lemen hut. Hoewel elke regio zijn eigen bouwstijl heeft is het basisontwerp doorgaans hetzelfde. Verder dan 500km van Addis zag ik geen versieringen meer. Overigens was het gisteren Ethiopisch pasen, en sommige hutten hadden een beschildering van de hele lijdensweg van Jezus gemaakt. Hier heb ik helaas geen foto's van kunnen maken.

1 CommentsPost A Comment!Permanent Link

13/4/2009 - Voordat ik weer op reis ga

Lezers,

 

Misschien is dit wel voorlopig het laatste teken van leven, want morgen ga ik met mijn moeder op reis naar het Zuiden van Ethiopie, richting de Keniaanse grens in de regio Sidamo. De route is afhankelijk van het weer, omdat het deels door opgedroogde rivierbeddingen gaat. Als het heeft geregend hebben we dus gewoon pech. Maar, waarschijnlijk gaan het zo: Addis Abeba, Arba Mench, Konso, Jinka, Yabelo en Langano. Deze regio staat bekend om zijn ruige natuur, die lijkt op Kenia, en de uitgedoste mensen. Ik heb me laten vertellen dat telefoon, electra en water hier nog minder betrouwbaar is dan in het Noorden, dus ik weet niet in hoeverre ik er tussentijds van kan laten zien. En anders hebben jullie pech, kom zelf maar ;-). Waarschijnlijk komen we dinsdagmiddag weer terug in de hoofdstad.

 

Gisteren ben ik naar het stuk land geweest van mij moeder, in Welkite, zo'n twee uur rijden van de hoofdstad. Ze heeft dit land gekocht om er bijen te houden en er groente en fruit te kweken. Er is een riviertje vlakbij en de grond ziet er goed uit. Hier kunnen bananen, mango's, limoenen en nog meer lekkers groeien. Hierna zijn we nog even naar de maandelijkse familie-bijeenkomst gegaan in een park.

 

Vanmorgen ben ik met mijn pa en mijn oom (Tadele) naar een grindmijn gegaan, waar mijn oom het dagelijks management doet. Hier worden stenen -nu nog met een handbijl- gehakt en in een maalmachine gestopt. De grote stukken worden voor asfaltondergrond gebruikt, en de kleinere deeltjes voor bijvoorbeeld beton. Het begon hier echter te regenen en toen we thuis kwamen zat ik helemaal onder de modder.

's Middags ben ik mijn ma naar de stad gegaan om spullen te kopen die ik nog nodig had, en dingen om weer mee naar huis te nemen. Nu ben ik mijn spullen weer aan het inpakken voor de reis. Misschien laat ik nog wat weten deze week.

 

Groeten.

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

11/4/2009 - Terug in Addis

Ik ben weer terug in de hoofdstad. Van Lalibela was het twee dagen reizen (tot zonsondergang), voornamelijk omdat de wegen ongeveer voor de helft in de bouw is. Veel omwegen en hobbelwegen dus.

 

Maar goed, ik heb nog niet verteld over Lalibela. Ik voelde me die dag niet zo lekker, en ik wist dat het een dag vol lopen, klimmen en bukken zou worden, maar het zou te zonde zijn om dit te laten schieten. Het is een van de historische plekken (samen met Gonder en Axum) waar Ethiopie trots op is, en we hebben er flink voor moeten reizen. Een halve bak cornflakes, meer kon ik niet op.

 

Ik werd om zes uur wakker omdat er een auto door het dorp reed, waarin iemand nogal hard aan het schreeuwen was, en dan ook nog door een megafoon. Dit duurde zeker een kwartier en iedereen in het dorp moet er wakker van zijn geworden. Ik ging er van uit dat het een oproep was tot een of ander gebed, maar tot zover de nachtrust...

Onze gids haalde ons om 7.30 op om naar de eerste groep kerken te gaan. We zouden uiteindelijk drie groepen kerken bezoeken. Onderweg kwamen we door wat volgens mij het dorpsplein is, en daar waren veel mensen bij elkaar. Hij vertelde dat er vannacht iemand gestorven was, en dit was ook de reden van het getetter die morgen. Iedereen moet snel op de hoogte worden gesteld van het overlijden, want de begrafenis moet dezelfde dag gebeuren, en uiterlijk de dag na overlijden. Het is hier te warm om er lang overheen te laten gaan.

 

De kerken in Lalibela zijn zo bekend omdat ze uit de grond zijn gehakt, en niet op de grond zijn gebouwd. De Ethiopisch-orthodoxe kerk heeft daar dan ook een hele mythologie om gebouwd. Wat in ieder geval waar is dat de stad de naam heeft gekregen naar een koning die de bijnaam Lalibela had (in de oude taal betekent het honingeter). Omdat de kerken zo uniek zijn heeft de clerus het ontstaan van de kerken verweven met allerlei goddelijke interventies, maar waarschijnlijk zijn ze uitgehakt zodat ze van een afstand niet te zien zijn. Dat was relevant omdat men de arabieren vreesden, die het belangrijk vonden de kerken te slopen. Verder is het uithakken van een kerk moeilijk, maar vulkaansteen is relatief zacht, en een beetje koning had in die tijd genoeg man om mee te helpen. Maar goed, Ethiopie is een bekend oord voor touristen die niet genoeg krijgen van kerken en wonderen, dus het is niet gek dat ze het vertellen.

 

Bij de tweede groep kerken aangekomen viel het me op dat men hier veel bijbelse namen heeft gekopieerd. Een riviertje heet de Jordaan, kerken hebben namen als Bethlehem en Nazareth, ontwerpen die ontleend zijn aan de ark van Noach, enz.

 

Voor de derde kerk moesten we met de auto een berg op, waar een kerk is gebouwd in een grot. Hier waren allerlei relikwieen en koninklijke voorwerpen te vinden. Verder vond men het een godswonder dat er water uit de grot drupt, maar dat heb je volgens mij in de Ardennen ook. Maakt ook niet uit....geloof maar raak.

 

We hebben daarna nog even wat gedronken en gepraat met onze gids. Het was een jongen van mijn leeftijd die vertelde over de situatie in Lalibela, wat zijn kansen als jongere waren, etc. Maar dat is allemaal een te lang verhaal om hier op te schrijven.

 

De dag erna zijn we vertrokken naar een dorp vlakbij Desse, in een ontzettend aftands en goor hotel. Van deze plek werd ik niet echt gelukkig, en de sfeer was er ook niet echt top. Ook hier werd ik gewekt, dit maal om vijf uur, maar nu door het getetter van de moskee.

 

Ik vergeet overigens te vertellen dat het tot nu toe bijna altijd wel iets is geweest. In dit hotel was er geen waterleiding, maar Lalibela heeft bijvoorbeeld anderhalve dag zonder stroom gezeten, en in Gonder was er een benzineschaarste. Verder heeft mijn mobiele telefoon (die ik hier voor tijdelijk gebruik gekregen heb) het van Gonder tot vlakbij Addis niet gedaan. De hele infrastructuur is buiten de hoofdstad gewoon een puinhoop.

 

Vandaag was de laatste etappe, door een gebied waar veel kamelen gebruikt worden als transportmiddel, in plaats van ezels. Zowel ezels als kamelen zijn een grappig gezicht, vooral als ze rennen of midden op de weg blijven staan als je er aan komt. Wat een minder grappig gezicht is zijn de mensen die je midden op de dag knetterstoned van de Qat ziet ronddolen. Qat wordt overigens in het hele gebied waar ik door ben gereisd veel gebruikt, met name door tieners. Ik heb er niks op tegen dat men wat probeert, maar het probleem is dat de Qatplant veel water en voeding nodig heeft, terwijl er een tekort is aan normaal betaalbaar voedsel. Het is trouwens niet zo onschuldig als drugs die in Nederland populair is, omdat mensen bloednerveus en onberekenbaar worden als ze het een tijdje niet hebben gebruikt. Er wordt overigens geen enkel geheim van gemaakt dat je het gebruikt. Midden op straat wordt het verhandeld, het wordt gekauwd op het terras van een cafe of in de voortuin. Een gek gezicht.

 

Nu heb ik wat slaap in te halen, want ochtendrust is niet gegund voor de mensen die graag door het Noorden van Ethiopie willen reizen. Ik hoorde dat er vandaag ook een feestdag was, toegewijd aan Maria. Gelukkig is de stroom vanavond uitgevallen, zodat ze de microfoon niet kunnen gebruiken. God schijnt nogal ver weg te zijn, dat ze zo moeten toeteren.

 

 

Hier wat foto's. Ik heb wat in te halen.

 

 

Fasil in Gonder

 

 

Een van de kerken in Lalibela. Deze zou in 24 uur gebouwd zijn, met hulp van Jezus.

 

 

De grotkerk in Lalibela. Een groep uit Letland had een deelnemer die graag ruzie maakte met de gids over historische trivialiteiten.

 

Priester toont andermans veren.

 

Ik zou jullie graag het landschap willen laten zien, want dat is iets wat ik echt niet snel zal vergeten. In een paar honderd kilometer reizen zie je allerlei landschappen aan je voorbijschieten. Het is alleen wat lastig om  deze per regio te onderscheiden. Ik zal mijn collectie eerst even moeten inventariseren. Maar het komt allemaal goed. Ik heb een paar dagen in Addis.

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

8/4/2009 - Vanuit Lalibela

Dag allen,

 

Helaas weer geen foto's...jammer voor jullie. Het toetsenbord is hier flut, dus ik vrees dat het niet al te lang zal zijn.

 

Gisteren zijn we vroeg het  Tana meer opgevaren met een gemotoriseerde boot. We zijn eerst naar de mond van de Blauwe Nijl gegaan, en daarna naar een eiland waar een klein gebedshuis is gebouwd. We kregen een korte rondleiding en we zijn daarna weer terug gevaren. De foto's hiervan zijn erg mooi.

 

Hierna reden we verder naar wat eens een gigantische waterval was, maar omdat er een waterkrachtcentrale is gebouwd is dit veel minder geworden. Toch een mooi beeld.

 

Hierna, het was pas 12 uur 's middags, zijn we verder gereden naar Gonder, waar een oud kasteel staat, en nog wat kerken. Voor ons Europeanen is een kasteel niet zo bijzonder, maar dit is in Ethiopie uniek. We hebben in Gondar geslapen.

 

Vanmorgen was er in de hele regio amper nog benzine te krijgen, dus moesten we op zoek gaan en ruzie maken met de eigenaars om nog een beetje benzine te krijgen. Uiteindelijk konden we bij twee pompen genoeg benzine krijgen voor de weg naar Lalibela. Deze weg is voor 90% in aanbouw. Dat wil zeggen: geen asfalt en een erg hobbelige weg. Gelukkig heb ik een sterke maag. Het laatste deel is trouwens prachtig, in het hoogland.Het uitzicht is zo'n beetje oneindig.

 

Morgen gaan we de stad verkennen met een gids. Zoek maar op op  Wikipedia wat er allemaal te zien is.

 

Nu ga ik eten. Misschien dat ik morgen nog wat plaats.

 

Theo.

0 CommentsPost A Comment!Permanent Link

6/4/2009 - Vanuit Bahir Dar

Beste lezertjes,

Ik plaats dit bericht vanuit een internetcafé in Bahir Dar, en het is helaas niet mogelijk om een foto toe te voegen aan het bericht. Mijn camera ligt nog in het hotel.

Ik zal beginnen waar ik gebleven was. Gisteren heb ik een eindje gefietst met mijn moeder en oom achter mij in de auto, richting Debre Zeit (spreek uit Dubrezeet). Dit was 45km en vooral naar bergafwaarts, dat is wel lekker. Een aantal Ethiopische fietsers vonden het wel interessant om een ferenji zo te zien fietsen en ze wilden een wedstrijdje tegen me doen. Ik probeerde het wel, maar toen moest ik uitleggen dat ik de heuvels niet zo gewend ben. In Debre Zeit hebben we drie van de kratermeren gezien, wat echt prachtig is. Dit zijn meren die door vulkanische bewegingen zijn ontstaan. Mijn moeder heeft het stuk land dat ze heeft gekocht laten zien, dat precies tussen twee van die meren ligt. Verder zijn we daar op bezoek gegaan naar een neef van mijn moeder. Het is wat dat betreft altijd een beetje lastig, omdat ik geen Amhaars spreek, en het bijna verplichte eten en drinken wat saai is. Daarna heb ik de fiets in de bus gegooid en zijn we terug naar Addis gereden. Onderweg heb ik de hele rit gesproken met de zoon van die oom (hij heet Michael) en als ik terug ben in Addis Abeba hebben we afgesproken dat hij mij het uitgaansleven laat zien. Ik ben benieuwd.

Direct na aankomst bij mijn moeders huis zijn we naar mijn oom  (Tadele) gegaan om daar de reis naar het Noorden te bespreken. Ik ben vroeg naar bed gegaan omdat we vroeg weer op moesten. De chauffeur stond om zes uur al voor de deur.

Om zes uur 's morgen begint de dag al hier, maar we waren net voor het spitsuur op weg. De eerste halte is Bahir Dar, aan het Tanameer. Dit is het grootste meer van Ethiopië, met een rijke geschiedenis. Hier zijn tempels op de eilanden gebouwd, omdat ze hierdoor het best beschermd waren tegen aanvallen. In het Tanameer ontspringt tevens de Blauwe Nijl die uiteindelijk de Grote Nijl vormt. (zie http://en.wikipedia.org/wiki/Blue_Nile ). Morgen gaan we met de boot naar een van de eilanden, en na terugkomst gaan we naar de grote waterval.

Overigens was de reis hier naartoe ook erg mooi. De weg gaat langs de zogenaamde Nile Gorge, een vallei dat te vergelijken is met de Grand Canyon in de VS. Zodra het kan zal ik hier ook foto's van laten zien.

Ik heb dit even snel getypt omdat ik eigenlijk bezig was met een biertje. We hebben een mooi restaurant gevonden met goed eten en vers tapbier, dus daar ga ik met uw welnemen even naar terug.

Ik hoop dat ik morgen weer een bericht kan plaatsen, inclusief foto's.

Groeten!
Theo
2 CommentsPost A Comment!Permanent Link

4/4/2009 - Eerste bericht

Dag lezers.

 

Ik ging er eigenlijk niet van uit dat de internetverbinding betrouwbaar genoeg was om een weblog te beginnen maar het valt alles mee. Het zal misschien wat moeilijk zijn met foto's, maar dat zien we wel.

 

Gisteren morgen zijn we om 7 uur vertrokken van station Eindhoven. Om half twaalf vertrok het vliegtuig naar Istanboel waar we alsnog twee uur moesten wachten. Nadat mijn pa de vierde whiskey achterover had getikt gingen we met de volgende vlucht naar Addis Abeba. Dit was een beduidend langere vlucht en omdat ik in het vliegtuig nooit kan slapen heb ik, enigszins gaar geworden, mijn boek uitgelezen.

 

Eenmaal aangekomen moesten we nog door de bureaucratische molen die het visum heet. Maar gelukkig stond mijn moeder ons al op te halen. We reden naar haar huis (wat een kast) en hebben daar even gepraat. Om vier uur ging ik uiteindelijk naar bed.

 

Vanmorgen werd ik wakker door de aankomst van een oom van mijn moeder, hij heet Mulatu, die met het ontbijt mee wilde doen. Het is een man die graag verbale toneelstukjes opvoert, als een priester wil preken, maar wel om de zin fuck moet zeggen. We hebben even in de tuin rondgewandeld met hem, de huidhoudelijke hulp en de bewaker. Deze twee zijn allebei hartstikke aardig. Dat is ook niet voor niks, want zonder dit werk konden ze niets anders dan elke dag scharrelen om rond te komen en met een volle maag naar bed te kunnen gaan. Mijn moeder geeft ze een vast salaris en een alfabetiseringscursus.

 

Nadat Mulatu was vertrokken gingen we naar een andere oom, Tadele, om onze euro's te wisselen in Ethiopische Birrs. Hij doet dit op de zwarte markt, om geld te besparen. Dat scheelt namelijk nogal. Daarna zijn we naar het huis van mijn opa en oma gegaan - die heb ik zeker 7 jaar niet gezien. Mijn opa is inmiddels 83 en mijn oma 73. Hoewel ze beide nog erg fit zijn en altijd in de weer zijn ben ik een beetje bang dat dit de laatste vakantie is dat ik ze kan zien. Maar hopelijk kan het nog een keer. Een aantal broers en zussen van mijn moeder en hun kinderen waren er ook en we hebben indjera gegeten. Zonder vlees, want het is Katholieke vastentijd.

 

Om vier uur 's middags zijn mijn moeder en ik naar de fitness van mijn moeder gegaan, waar alle zakenlui en gegoede Ethiopiers sporten. Hier is dat nog niet helemaal gedemocratiseerd...Ik loop daar binnen en wie zie ik daar ronddartelen? Haile Gebreselassie. De grootste langeafstandloper allertijden. Ik had mijn fototoestel bij me en hij staat er op. Het is een hele vrolijke man die al grappend en grollend door die zal danst. Hij geloofde niet dat ik de zoon was van mijn moeder omdat ik zo wit ben...We zijn daarna verder gaan sporten, en mijn moeder het fanatiekst van de hele zaal. Ik hield me een beetje in omdat ik nog een beetje moe was, en morgen ga ik een eind fietsen met mijn achterneefjes. Tenminste, als het weer meezit.

 

Maandag gaan mijn pa en ik naar het noorden reizen. Dat rondje zal tot zaterdag of zondag duren. Kijk op google maps: Bahir Dar, Lake Tana, Mekele, Axum. Van Axum vliegen naar Lalibela en van daar weer terug naar Addis. Dan moet het ongeveer pasen zijn. Ik kan niet beloven om vanaf maandag tot pasen nog iets te sturen, want de ervaring met internetcafe's is hier niet zo goed. Maar goed, dat zien we wel.

 

 

 

 

 

1 CommentsPost A Comment!Permanent Link

About Me

Links

Home
View my profile
Archives
Email Me